محمد بن داود امير الحاج شد . خلف بن بزار مقرى ( دانا بقرائت قرآن ) درگذشت . ( بزار ) بازاء نقطه دار و راء بىنقطه . سنه دويست و سى در آن سال بغا كبير ( دو بغا بودند كبير و صغير كه هر دو سپهسالار مشهور بودند ) بفرمان واثق براى جنگ اعراب كه در پيرامون مدينه غارت مىكردند لشكر كشيد . علت اين بود كه بنى سليم در اطراف مدينه مشغول يغما و فساد و راهزنى بودند و كار به جائى رسيد كه در خود شهر هر چه ميخواستند از بازار مىربودند و بهاى هر چيز را بميل خود معين ميكردند و در سراسر حجاز بيغماگرى مبادرت مىنمودند . كار آنها به جائى رسيد كه گروهى از بنى كنانه و باهله را دچار كردند و كشتند و آن در ماه جمادى الثانية سنه دويست و سى بود . محمد بن صالح حاكم مدينه حماد بن جرير طبرى را كه پاسدار مدينه بود با دويست سوار و عده سپاهى و جمعى داوطلب بجنگ آنها فرستاد . حماد لشكر كشيد و در محل « رويثه » با آنها مقابله و مقاتله كرد . سياهپوستان مدينه كه در لشكر او بودند گريختند و ساير سپاهيان هم بدنبال آنها جا تهى كردند و خود حماد و جمعى از ياران دلير او پايدارى كردند . همچنين قريش ( سالار ديگر ) و گروهى از انصار ايستادند و جنگ كردند تا همه كشته شدند . جنگ بسيار سخت و عظيم بود . بنى سليم پس از قتل آنها سلاح و رخت و چهارپايان را بغنيمت بردند و بعد قرى و قصبات اطراف را غارت كردند و بر مناهل ( آب گير - و چاهها و بركه‌ها كه براى حجاج ايجاد شده بود ) مسلط شد و راه بين مكه و مدينه را قطع كردند . واثق ابو موسى بغاى كبير را با سپاه بجنگ آنان فرستاد . او در ماه شعبان وارد شهر مدينه شد و از آنجا آنها را در بعضى از توابع حره قصد كرد و آنها در قريه خود